- بله آقای آریا... اینجوریاست که زبان یاد گرفتن مثل کوه نوردی می مونه! یه کوه گنده که اگه تو هر مرحلش به قله اش نگاه کنی سرت گیج میره و میخوری زمین! باید آروم آروم و یه قدم یه قدم سعی کنی ازش بری بالا... باید یاد بگیری که از هر قدمش لذت ببری وگرنه بعیده بتونی بیشتر از یه تپه ازش بالا بری!
گیرم هر از گاهی، سر پیچی که مشرف می شه به جاده ای که ازش بالا اومدی، می تونی یه نگاهی بندازی، کولت رو بذاری زمین و یادی از همه ی مسیر اومده بکنی...
من فرانسه رو شروع کردم!
انقدر خوبه که مطمئنم تو کارم هیچ وقت لازم ندارم دروغ بگم. لازم ندارم قیافه ی مطمئنی بگیرم و با تموم وجودم حرف مفت بزنم و حتی لازم نیست نگران این باشم که اخبار و تاریخ و ... رو کی و برای چی تغییر داده و "حق" با کیه! من می تونم بدون توجه به اینکه وزرای خارجه ی اروپا دارن برای پا در میونی می رن غزه، توی اتاق خودم بشینم و با وجدان راحت اخبارشون رو بخونم و بگم بررسی این قضیه توی تخصص من نیست!
بیخود نیس که آدم بزرگ ها عاشق عدد و رقمند... عددها اگه با آدم حرف نمی زنند لااقل حرف مفت هم نمی زنند!
